FAAFINTA DHAMAAN WIXII WANAAGSAN

Waxaa jiray wiil yar oo magaciisa la oran jiray Cali. Wuxuu ku noolaa tuulo aad u faqiir ah, halkaas oo dadka badankoodu aysan haysan wax ka badan cadadka ugu yar ee ay nolol ku maareeyaan. Maalin maalmaha ka mid ah, Cali wuxuu arkay gabar aad u daallan oo cagaha ay ku socoto dhulka kujiidaysa iyadoo gaajo iyo kharibaad kalaba haysato, iyadoo saas hadana  caruurteeda ka dambeeyaan. Cali ayaa go’aansaday inuu gabadhaas si ugaar ah u caawiyo. Wuxuu u raadiyey shaqo, isagoo helay waxoogaa lacag ah. Markii uu gabadhaas caawiyey oo ay heshay wax yar oo raashin ah, wuxuu si farxad leh ugu soo celiyey gurigii uu ku noolayd. Waxa uu ogaaday in faqiirnimadu aysan ahayn oo keliya in aad haysato wax badan, laakiin waxay ku jirtaa qalbigaaga oo aad ka caawiso dadka kale. Faqiirnimada ma aha inaad haysato lacag ama hanti, balse waa inaad haysato naxariis iyo dareen ka turjumaya in aad u naxariisato dadka baahan.

@mohamaddahir0915