FAAFINTA DHAMAAN WIXII WANAAGSAN

اجب إمرأة  مات وهي كافرة ذمية  وفيها  بطنها  ولد مسلم من أين يدفنهاQiso Murugo Leh oo Ku Saabsan Faqiirnimo

Waxaa jiray nin faqiir ah oo la yiraahdo Cumar, wuxuuna ku noolaa tuulo yar oo dadka intooda badan ay nolosha ku adkayd. Cumar wuxuu lahaa saddex carruur ah iyo xaas danyar ah. Maalin kasta wuxuu subaxdii ka bixi jiray gurigiisa si uu shaqo raadsado, balse mararka badan wuu laaban jiray isagoo gacmo maran.

Maalin maalmaha ka mid ah, carruurtiisa waxay subaxdii tooseen iyagoo ooman oo gaajeysan. Xaaskiisa, oo aan waxba qaban karin, waxay ilmo indhaha ka dareeraysey iyadoo fiirinaysa carruurta gaajada la ildaran. Cumar wuxuu u adkaysan waayey wuu baxay, wuxuuna aaday suuqa isagoo niyadda ku haya inuu wax uun ka soo helo.

Markii uu suuqa tagay, wuxuu arkay nin ganacsade ah oo cuntada iibinaya. Gaajadii iyo dhibaatadii uu gurigiisa ka soo maray ayaa qalbigiisa qabsatay, wuxuuna go’aansaday inuu ninkii la hadlo. Wuxuu u sheegay xaaladdiisa, una baryay in xoogaa cunto ah uu siiyo si carruurtiisu u badbaadaan. Laakiin ninkii ganacsadaha ahaa wuu ka meermeeray oo wuxuu ugu jawaabay: “Nolosha waa tartan, haddii aad shaqaysan kartid, waxba kaa maqnaan maayaan.”

Cumar wuu ooyay, wuxuuna dib ugu laabtay gurigiisa isagoo niyad jabsan. Markii uu albaabka garaacay, carruurtiisii waxay u soo ordeen iyagoo filayay inuu cunto u keenay. Balse markay arkeen gacmihiisa oo madhan, ilmadii ayay iska daadiyeen, hooyadoodna way ilmaysay. Habeenkii wuxuu ku seexday qalbi murugo iyo walwal ka buuxo, wuxuuna Allah baryay: “Ilaahayow, faqrigu waa imtixaan culus, ee iiga gargaar!”

Waa qiso ka tarjumaysa murugada faqiirnimadu keento, waxayna ina xasuusinaysaa in la is-caawiyo oo qofka baahan la garab istaago.